იდეალები და მისაბაძი მაგალითები არასოდეს მყოლია, ვერ ვიხსენებ. მაგრამ აი შლიმანის ყოველთვის მშურდა.
საერთოდაც, არქეოლოგობა მინდოდა, მგონი.
მთელი ეს უძველესი ნივთები და ნატეხებიდან აწყობილ-აღდგენილი ისტორიები, აი თურმე მათ როგორ უცხოვრიათ საუკუნეების წინ და ა.შ.
იმის აღმოჩენა, რომ ადამიანები, ვინც ისე დიდი ხნის წინ ცხოვრობდნენ, რომ ეზოში თითოს თითო დინოზავრი ება, ძაღლის მაგივრად ან ცხენის, ვისი სახლებიც და ქალაქებიც დრომ და მიწის რამდენიმე ფენამ დაფარა და მითოლოგიურ არსებებად წარმოგიდგენია, რეალურები იყვნენ, განა უბრალოდ რეალურები, ჩვეულებრივები, ჩემსავით, შენსავით ჭამდნენ, სვამდნენ, ჭურჭელი, სამკაულები, საოჯახო ნივთები და იარაღები ჰქონდათ, უცნაურ განცდას გვიჩენს.
მუზეუმები დიდად არ მიყვარს, მაგრამ იმ ნივთების ხელშესახებ მანძილზე არსებობა, რომელიც გაუგონრად შორეულ პერიოდს ეკუთვნის, ამაღელვებელია.
ახლა წარმოიდგინე, შინ რომ გედოს რამე ასეთი ნივთი. მე-17 ან მე-15 საუკუნის კი არა, ამ წელთაღრიცხვის დაწყებამდე მე-17 და მე-15 საუკუნის.
საერთოდაც, არქეოლოგობა მინდოდა, მგონი.
მთელი ეს უძველესი ნივთები და ნატეხებიდან აწყობილ-აღდგენილი ისტორიები, აი თურმე მათ როგორ უცხოვრიათ საუკუნეების წინ და ა.შ.
იმის აღმოჩენა, რომ ადამიანები, ვინც ისე დიდი ხნის წინ ცხოვრობდნენ, რომ ეზოში თითოს თითო დინოზავრი ება, ძაღლის მაგივრად ან ცხენის, ვისი სახლებიც და ქალაქებიც დრომ და მიწის რამდენიმე ფენამ დაფარა და მითოლოგიურ არსებებად წარმოგიდგენია, რეალურები იყვნენ, განა უბრალოდ რეალურები, ჩვეულებრივები, ჩემსავით, შენსავით ჭამდნენ, სვამდნენ, ჭურჭელი, სამკაულები, საოჯახო ნივთები და იარაღები ჰქონდათ, უცნაურ განცდას გვიჩენს.
მუზეუმები დიდად არ მიყვარს, მაგრამ იმ ნივთების ხელშესახებ მანძილზე არსებობა, რომელიც გაუგონრად შორეულ პერიოდს ეკუთვნის, ამაღელვებელია.
ახლა წარმოიდგინე, შინ რომ გედოს რამე ასეთი ნივთი. მე-17 ან მე-15 საუკუნის კი არა, ამ წელთაღრიცხვის დაწყებამდე მე-17 და მე-15 საუკუნის.
