Tuesday, 7 October 2014

ჭრელი პოსტი

როგორც აღმოჩნდა, ჩაიც და წიგნებიც იწვევენ შეჩვევას.
უფრო მეტიც, მიჯაჭვულობას. 
არადა, ერთ დროს უნალექო ყავა იყო სასმელი და ნალექიანი ყავა საჭმელი ჩემთვის მთელი დღის მანძილზე ხოლმე. 
როდის და როგორ გადავერთე ჩაიზე, არ ვიცი. 
თუმცა, ფაქტია, რომ დილიდან უხასიათოდ ვიყავი, რადგან ჩაი არ მქონდა.

Saturday, 13 September 2014

სტივენ კინგი - ჯოილენდი

ჯოილენდი ეს არის ადგილი, სადაც გართობას ყიდიან.
ბავშვების გასართობი პარკია, მთელი ზაფხული მხიარული ხმებით, ბავშვების სიცილით, ხმამაღალი მუსიკით, ატრაქციონების გუგუნით, ფერადი ბუშტებით, ბატიბუტით, ლიმონათებით და რა ვიცი, რა გასართობით აღარაა სავსე.
გასართობი, რა თქმა უნდა, მხოლოდ ბავშვებისთვის არაა. უამრავი უფროსი ტრიალებს, უამრავი ახალგაზრდა, შეყვარებული წყვილი.
და რაც მთავარია, სტაფი.
ადამიანების ჯგუფი, ვინც დილიდან დაღამებამდე ქანცის გაწყვეტამდე დაქრიან აქეთ-იქით, რომ ყველაფერი უმაღლეს დონეზე იყოს და კლიენტები კმაყოფილები წავიდნენ შინ.
კმაყოფილი კლიენტი მეტ ფულს იხდის.



ეს ყველაფერი კარგი, მაგრამ კინგს ვკითხულობ.
რა დროს მხიარულება, სიცილი და ფერადი ბუშტებია.